“Zesentwintig!” De hoofdzuster hield een rond balletje in haar hand en las het getal dat er op stond luid voor, zodat alle inwoners van verzorgingstehuis “De Wilde Reebok,” het goed konden horen.

“Dat nummer heb ik,” zei Miep terwijl ze in haar handen klapte. Ze stootte Jochem even aan. “Het gaat goed. Nog een paar nummers en de Marokkaanse lamp is voor mij.”

Ze zette een forse streep door nummer 26 op haar bingo formulier. Jochem keek gespannen. Toen hij zich had ingeschreven voor de bingo avond had hij direct zijn zinnen gezet op die Marokkaanse lamp. Precies zo’n lamp had hij destijds van zijn vrouw gekregen. Maar Anja was al jaren dood en de lamp was tijdens de verhuizing naar De Wilde Reebok gesneuveld. Hij had er erg mee gezeten. Zo ging alles stuk en kwam er aan alles een einde.

Als hij die lamp toch eens kon hebben… was het toch een klein beetje alsof Anja er nog was.

Hij keek op zijn formuliertje. Hij had pas drie nummers weggestreept.

Miep al 23. Dat ging verkeerd. Dat kon hij nooit meer inhalen.

“Vijfenzeventig,” riep de hoofdzuster uit.

“Ja…” Miep schreeuwde haar keel haast schor. “Dat heb ik ook.”

Ze stootte Jochem weer aan.

“Nog eentje en dan brul ik ‘Bingo’!

Jochem snoof. Er moest iets gebeuren. Miep verdiende die lamp niet. Die lamp behoorde hem toe.

Hij dacht even na.

Gewoon alle nummers wegkruisen en dan hopen dat ik geluk heb met het laatste nummer.

Jochem keek gespannen naar de andere oudjes in zijn buurt. Zouden die het doorhebben als hij vals speelde? Maar Jochem was niet in de stemming om zijn geweten de gelegenheid te geven hem op andere gedachten te brengen en hij begon onopvallend alle nummers door te strepen.

“Zestien,” klonk de hoofdzuster weer.

Dat nummer had Miep niet. Jochem ook niet, maar hij streepte toch van alles door op zijn formulier en al snel had hij net als Miep nog maar één nummertje over.

“Spannend hè,” zei hij gladjes tegen Miep. “Wij hebben allebei nog een nummer over.”

“Huh?” Miep keek verbaasd naar het papier van Jochem. “Ik wist niet dat jij al zover was?”

“Gewoon geluk gehad,” mompelde Jochem en hij hoopte vurig dat de volgende bal zijn nummer zou worden. Achtendertig moest het worden. Miep had nummer 15 nodig.

De hoofdzuster draaide weer aan het rad met ballen en stak haar hand door de gleuf om er een te pakken.

Miep hield haar adem in. Jochem schuifelde zenuwachtig op zijn stoel en trapte per ongeluk tegen zijn rollator. Daar was de bal.

De hoofdzuster opende haar mond.

Het nummer is…Vijftien!

‘Bingo’, brulde Miep. “Bingo, Bingo…Bingo!

Jochem zakte terug op zijn stoel en veegde zijn voorhoofd af met zijn zakdoek.

De oudjes applaudisseerden en de hoofdzuster liep naar voren om het bingo formulier van Miep te controleren.

“Mooi gedaan, Miep. De Marokkaanse lamp is voor jou.” Ze overhandigde de prijs aan Miep. Jochem richtte zijn stramme lichaam op en greep zich vast aan zijn rollator en wilde afdruipen.

“Wacht Jochem,” sprak Miep. “Laten we samen nog een kopje thee drinken.”

“Ik moet geen thee,” bitste Jochem. “Ik wil naar bed.”

“Kom jongen,” sprak Miep. “Ik wil met je praten.”

Jochem zuchtte en zakte weer terug in zijn stoel, terwijl Miep twee kopjes kamillethee vroeg aan het personeel. Toen keek ze hem onderzoekend aan.

“Betekent die lamp zoveel voor je, Jochem?”

“Tuurlijk niet,” loog Jochem. “Wat moet ik nou met die stomme lamp.”

Miep legde haar hand op Jochem’s schouder. “Ik begrijp het ook allemaal niet zo goed meer, Jochem, maar ik wil je die lamp graag geven. Ik heb er toch geen plaats voor in mijn kamer.”

“Je…Je bedoelt dat ik die lamp mag hebben?”

Er speelde een glimlachje op het gezicht van Miep. “Wij zijn dan wel oud, Jochem, maar we zijn toch zeker nooit te oud om iets voor elkaar te doen, en als ik jou blij kan maken met die stomme lamp, dan is me het dat zeker waard.”

Toen Jochem later met zijn Marokkaanse lamp onder zijn arm naar zijn kamertje liep realiseerde hij zich dat hij Miep nog nooit echt had gezien. Wel oppervlakkig natuurlijk, maar nu, na vier jaar in De Wilde Reebok, had hij haar vandaag voor de eerste keer pas echt gezien.