Kerst is voor mij de mooiste tijd van het jaar. Het hele jaar ben ik eigenlijk al bezig met deze tijd. Ik nodig vrienden en familie bij mij thuis uit voor een warme, rijke en gezellige avond. Gedurende het jaar verzamel ik de cadeautjes voor iedereen. Ik neem de tijd om ze kleurrijk en opvallend in te pakken. Voor iedere gast maak een persoonlijk label bij het cadeau. Een paar weken voor Kerstmis heb ik een hele verzameling die op zichzelf al mooi is om tegen aan te kijken. Ik vind het dan ook zonde ze in de kast te laten liggen en rangschik ze alvast onder de boom. Misschien vind ik het optuigen van de boom zelf zo leuk, omdat ik cadeautjes terugzie die soms al bijna een jaar oud zijn, en ze een mooi plaatsje kan geven. Zo geniet ik nog een tijdje voordat de pakketjes hun weg naar hun nieuwe eigenaar vinden.

Maar dit jaar was alles anders. Door omstandigheden heb ik het hele jaar geen cadeaus kunnen verzamelen. En toen ik de kerstboom had opgezet ontstond er een grote leegte onder de boom. Zonder cadeautjes zag die hele boom, hoe mooi ook versierd, er niet meer uit. Bovendien vond ik het zo vervelend dat ik dit jaar niets te geven had, ik dacht er al bijna over om het hele kerstgebeuren maar af te blazen dit jaar. Teleurgesteld plofte ik op de bank en staarde in de leegte onder de boom, en viel in slaap op mijn heerlijk comfortabele bank. “Wat lig ik hier lekker”, dacht ik toen ik weer wakker werd. “Wat heb ik toch een heerlijke kussens…”. En toen schoot het me te binnen. “Kussens, natuurlijk!”

Comfortabel en zachte kussens
Ik vloog van de bank, handen vol met kussens, en naar de kerstboom. De leegte was snel opgevuld, en de verzameling kussens was zo mogelijk nog kleurrijker en nog meer oogstrelend dan de verzameling pakjes waaraan ik gewend was. Voor iedere gast koos ik zorgvuldig een kussen uit. De hele middag was ik bezig om mooie persoonlijke labels voor iedere gast te schrijven en ze aan het betreffende kussen te bevestigen. Aan het einde van de dag was ik zo tevreden dat ik de ontstane leegte op de bank nauwelijks opmerkte. En ach, nu heb ik bij een volgend bezoek aan een Marokkaanse markt weer ruimschoots goede redenen om kussens te verzamelen!