Ik vind Oosterse accessoires in een interieur geweldig mooi. Niet alleen de schoonheid van de accessoires en meubelstukken spreekt me aan, maar ook het vakmanschap en de eerlijkheid waarmee ze zijn vervaardigd. Ik dacht altijd dat mijn Oosterse interieur bijzonder en heerlijk overdadig was. Maar toen ik laatst op bezoek ging bij een collega zag ik dat ik niet de enige was die zich volledig wentelt in een schoonheid als deze.

Mijn collega is een verzamelaar van allerlei mooie dingen. Hij reist de wereld af en in verschillende landen probeert hij inheemse kunst te vinden en deze mee naar huis te nemen. Grappig genoeg wist ik dat niet totdat ik een keer bij hem op bezoek kwam om wat documenten af te leveren. Eigenlijk had ik niet veel tijd, en wilde ik meteen door. Ik had me al voorgenomen dat ik niet in zou gaan op een uitnodiging voor koffie of iets dergelijks. Maar toen hij de deur voor me open deed zag ik in de hal al een prachtig Egyptisch wandkleed hangen en werd het me duidelijk dat ik hier ook een liefhebber van deze mooie zaken voor me had. Ik wilde natuurlijk graag eens spieken wat voor moois hij in zijn huis had staan.

Opeens hoopte ik dus wél dat ik binnen zou worden gevraagd voor dat kopje koffie. En gelukkig, ik kreeg de kans om de collectie van mijn collega-liefhebber te aanschouwen. Mijn eigen huis is eigenlijk wat overvol geraakt door mijn verzamelwoede. Maar deze man had het goed op orde. De woonkamer was ondanks de kleurigheid die oosterse accessoires vrijwel altijd met zich meebrengen een heerlijk rustige en ruimtelijke plaats. De handbeschilderde Marokkaanse kast was op zich misschien ‘druk’ voor het oog. Maar in deze woonkamer stond hij als een schilderij geïsoleerd tegen een lege crème-witte wand. Hierdoor kwam de kast, die tegenover de bank stond – die net als bij bezaaid was met Marokkaanse kussens – heel mooi uit. Een plezier om, gezeten op de bank, keer op keer naar de patronen te kijken. Een Marokkaans vloerkleed voor de bank op de grond liet precies genoeg ruimte tot de kast, zodat beide op zichzelf bewonderd kunnen worden, en elkaar toch in het geheel aanvullen.

Ook de eetkamertafel en de bijbehorende stoelen waren niet van Ikea-makelij, maar bleken uit Indonesië afkomstig. Alles bij elkaar was dit een heerlijke woonkamer. De exclusiviteit van het verzamelde oosterse interieur deed iedere bezoeker stil worden en genieten van de omgeving. Een omgeving die zowel warmte als smaak uitstraalt, en waar ik me meteen op mijn gemak voelde. De koffie smaakte dan ook bijzonder goed!