Marokkaanse kussens

Posted by on Dec 18, 2014 in Oriëntaalse Verlichting & Accessoires | 0 comments

Kerst is voor mij de mooiste tijd van het jaar. Het hele jaar ben ik eigenlijk al bezig met deze tijd. Ik nodig vrienden en familie bij mij thuis uit voor een warme, rijke en gezellige avond. Gedurende het jaar verzamel ik de cadeautjes voor iedereen. Ik neem de tijd om ze kleurrijk en opvallend in te pakken. Voor iedere gast maak een persoonlijk label bij het cadeau. Een paar weken voor Kerstmis heb ik een hele verzameling die op zichzelf al mooi is om tegen aan te kijken. Ik vind het dan ook zonde ze in de kast te laten liggen en rangschik ze alvast onder de boom. Misschien vind ik het optuigen van de boom zelf zo leuk, omdat ik cadeautjes terugzie die soms al bijna een jaar oud zijn, en ze een mooi plaatsje kan geven. Zo geniet ik nog een tijdje voordat de pakketjes hun weg naar hun nieuwe eigenaar vinden.

Maar dit jaar was alles anders. Door omstandigheden heb ik het hele jaar geen cadeaus kunnen verzamelen. En toen ik de kerstboom had opgezet ontstond er een grote leegte onder de boom. Zonder cadeautjes zag die hele boom, hoe mooi ook versierd, er niet meer uit. Bovendien vond ik het zo vervelend dat ik dit jaar niets te geven had, ik dacht er al bijna over om het hele kerstgebeuren maar af te blazen dit jaar. Teleurgesteld plofte ik op de bank en staarde in de leegte onder de boom, en viel in slaap op mijn heerlijk comfortabele bank. “Wat lig ik hier lekker”, dacht ik toen ik weer wakker werd. “Wat heb ik toch een heerlijke kussens…”. En toen schoot het me te binnen. “Kussens, natuurlijk!”

Comfortabel en zachte kussens
Ik vloog van de bank, handen vol met kussens, en naar de kerstboom. De leegte was snel opgevuld, en de verzameling kussens was zo mogelijk nog kleurrijker en nog meer oogstrelend dan de verzameling pakjes waaraan ik gewend was. Voor iedere gast koos ik zorgvuldig een kussen uit. De hele middag was ik bezig om mooie persoonlijke labels voor iedere gast te schrijven en ze aan het betreffende kussen te bevestigen. Aan het einde van de dag was ik zo tevreden dat ik de ontstane leegte op de bank nauwelijks opmerkte. En ach, nu heb ik bij een volgend bezoek aan een Marokkaanse markt weer ruimschoots goede redenen om kussens te verzamelen!

 

Read More

Lichtpatronen cadeau

Posted by on Oct 12, 2014 in Oriëntaalse Verlichting & Accessoires | 0 comments

Net als altijd ben ik weer betoverd door de pracht van oosterse accessoires. Ik heb al zo veel, maar omdat het altijd om handwerk gaat is ieder stuk dat ik zie weer uniek. En daarom kom ik iedere keer weer in de verleiding om iets aan te schaffen. Vaak denk ik dan dat ik zal zo veel heb, en me zou moeten inhouden. Maar zo met de feestdagen word ik dan heel blij als ik iemand zo iets moois cadeau kan doen.

Dit jaar gebeurde het me toen ik een nieuw model Egyptische lamp zag. Dit was een tafellamp die een prachtig gefragmenteerd schijnsel laat vallen over de muur naast de lamp. Ideaal is hij op een tafeltje in een hoek. Op die manier krijg je een mooi effect dat een groot deel van de wanden bedekt.

De lamp die ik op het oog heb heeft een geschubd patroon met halve cirkels die over elkaar heen vallen. De ‘schubben’ in het patroon van deze lamp staan met hun ronde zijde naar boven gericht, waardoor hij een heel natuurlijk uiterlijk krijgt, alsof hij als een bloemknop naar het licht toe groeit. De vlakjes worden ingevuld met kleine ronde gaatjes van verschillend formaat. Een strook van kleine gaatjes, dicht op elkaar, volgt de ronding aan de bovenkant van de vlakjes. Hierdoorheen valt veel licht. Hieronder is een middelste strook gemaakt met wat grotere gaatjes die iets verder van elkaar af staan. Doordat er hier meer van het verzilverde materiaal overblijft tussen de gaatjes valt er wat minder licht doorheen dan op de bovenste strook. En helemaal onderin het vlakje, waar de twee onderliggende vlakjes de halve cirkel overlappen zijn de gaatjes weer een slagje groter en net als de afstand ertussen. Hier zie je dus weer meer zilver en minder licht. Het geheel geeft een indruk van diepte tussen de verschillende vlakjes, en je krijgt ook het idee dat de vlakjes elkaar ook ruimtelijk overlappen. Een heel kunstig effect, want dit alles is in het platte vlak van het verzilverde Egyptische messing gemaakt.

Het geheel heeft een half ronde vorm, met de basis op de tafel, en een stompe punt aan de bovenzijde. Als het licht in de Egyptische lamp aan is zie je het patroon van de schubvlakjes prachtig over de wanden verdeeld.

Al met al, toen ik dit handgemaakte kunstwerk onder ogen kreeg was ik dus verkocht. En de lamp ook. Ik dacht meteen aan mijn moeder, die had nog precies een donker hoekje in de woonkamer van haar nieuwe woning. Daar kon deze lamp net dat beetje extra magie brengen war daar nodig is.

Read More

Magie van Oosterse accessoires

Posted by on Aug 1, 2014 in Oriëntaalse Verlichting & Accessoires | 0 comments

Ik vind Oosterse accessoires in een interieur geweldig mooi. Niet alleen de schoonheid van de accessoires en meubelstukken spreekt me aan, maar ook het vakmanschap en de eerlijkheid waarmee ze zijn vervaardigd. Ik dacht altijd dat mijn Oosterse interieur bijzonder en heerlijk overdadig was. Maar toen ik laatst op bezoek ging bij een collega zag ik dat ik niet de enige was die zich volledig wentelt in een schoonheid als deze.

Mijn collega is een verzamelaar van allerlei mooie dingen. Hij reist de wereld af en in verschillende landen probeert hij inheemse kunst te vinden en deze mee naar huis te nemen. Grappig genoeg wist ik dat niet totdat ik een keer bij hem op bezoek kwam om wat documenten af te leveren. Eigenlijk had ik niet veel tijd, en wilde ik meteen door. Ik had me al voorgenomen dat ik niet in zou gaan op een uitnodiging voor koffie of iets dergelijks. Maar toen hij de deur voor me open deed zag ik in de hal al een prachtig Egyptisch wandkleed hangen en werd het me duidelijk dat ik hier ook een liefhebber van deze mooie zaken voor me had. Ik wilde natuurlijk graag eens spieken wat voor moois hij in zijn huis had staan.

Opeens hoopte ik dus wél dat ik binnen zou worden gevraagd voor dat kopje koffie. En gelukkig, ik kreeg de kans om de collectie van mijn collega-liefhebber te aanschouwen. Mijn eigen huis is eigenlijk wat overvol geraakt door mijn verzamelwoede. Maar deze man had het goed op orde. De woonkamer was ondanks de kleurigheid die oosterse accessoires vrijwel altijd met zich meebrengen een heerlijk rustige en ruimtelijke plaats. De handbeschilderde Marokkaanse kast was op zich misschien ‘druk’ voor het oog. Maar in deze woonkamer stond hij als een schilderij geïsoleerd tegen een lege crème-witte wand. Hierdoor kwam de kast, die tegenover de bank stond – die net als bij bezaaid was met Marokkaanse kussens – heel mooi uit. Een plezier om, gezeten op de bank, keer op keer naar de patronen te kijken. Een Marokkaans vloerkleed voor de bank op de grond liet precies genoeg ruimte tot de kast, zodat beide op zichzelf bewonderd kunnen worden, en elkaar toch in het geheel aanvullen.

Ook de eetkamertafel en de bijbehorende stoelen waren niet van Ikea-makelij, maar bleken uit Indonesië afkomstig. Alles bij elkaar was dit een heerlijke woonkamer. De exclusiviteit van het verzamelde oosterse interieur deed iedere bezoeker stil worden en genieten van de omgeving. Een omgeving die zowel warmte als smaak uitstraalt, en waar ik me meteen op mijn gemak voelde. De koffie smaakte dan ook bijzonder goed!

 

Read More

1001 nachten in de woonkamer

Posted by on Jun 17, 2014 in Oriëntaalse Verlichting & Accessoires | 0 comments

Met de kerstboom opgetuigd en mijn alternatieve oosterse cadeaus prachtig op hun plaats onder de boom was ik helemaal geïnspireerd geworden. Ik wilde eens kijken hoe ver ik kon komen met het idee om bestaande dingen op een andere manier te gebruiken, zoals ik met mijn kerstcadeaus had gedaan dit jaar. Eigenlijk is het een hele fijne manier om iets nieuws te realiseren, zonder altijd iets heel nieuws te hoeven kopen. En alles wat je ervoor nodig hebt is om met andere ogen naar je vertrouwde omgeving te kijken.

Een van de eerste dingen die me te binnen schoot was het prachtige vloerkleed in mijn studeerkamer. Ik heb het er al jaren liggen, maar kom eigenlijk veel te weinig in die kamer. Het kleed is echt prachtig, maar ik geniet er dus helemaal niet genoeg van. Daar wilde ik wel eens verandering in brengen. En ik had ook al een idee. In mijn woonkamer hangt een schilderij dat ik ooit eens gekregen heb, maar dat ik eigenlijk niet eens mooi vind. En met het plan dat ik had bedacht was de tijd overduidelijk gekomen dat ik er niet meer tegenaan hoefde te kijken.

Ik had het kleed in mijn studeerkamer gelegd omdat ik het eigenlijk een beetje te dun vond om dagelijks overheen te lopen. En dat was ook zo, maar eigenlijk vond ik het altijd zonde dat ik er zo weinig van kon genieten. Met mijn nieuwe plan was dit dus ook nog opgelost. Mijn studeerkamer vloerkleed werd een prominent woonkamer wandkleed. Het was natuurlijk een leuk idee, maar ik had me van te voren niet kunnen voorstellen dat het zo geweldig zou uitpakken. Met het mooie weefsel aan de wand waande ik me net in de sfeer van een… “Wat was het woord ervoor?” vroeg ik me af.

Mijn missie was alleen nog niet klaar. Terwijl ik bezig was met het kleed viel mijn oog op de Egyptische lamp waarvan het peertje al een tijdje stuk was, en dat ik de hele tijd vergat nieuw te kopen. Opeens had ik een idee, als ik er nou in plaats van een peertje een waxine lichtje in kon zetten? Dat was de moeite waard, kaarslicht is toch net een beetje sfeervoller dan een lampje! En zowaar, ik kon precies een kaarsje kwijt op de fitting, zonder dat ik de fitting zou beschadigen.

En het effect was ernaar! Met alleen de kerstboomverlichting aan, mijn Egyptische kaarsverlichting en nog wat andere kaarsjes aan wist ik op eens het woord wat ik zocht. Het was een sfeer van duizend-en-één nacht. Zo’n sprookjesachtige kerstsfeer had ik nog niet eerder meegemaakt.

Sfeervol licht in de woonkamer

Read More

Een oude valsspeler

Posted by on Feb 20, 2014 in Oriëntaalse Verlichting & Accessoires | 0 comments

“Zesentwintig!” De hoofdzuster hield een rond balletje in haar hand en las het getal dat er op stond luid voor, zodat alle inwoners van verzorgingstehuis “De Wilde Reebok,” het goed konden horen.

“Dat nummer heb ik,” zei Miep terwijl ze in haar handen klapte. Ze stootte Jochem even aan. “Het gaat goed. Nog een paar nummers en de Marokkaanse lamp is voor mij.”

Ze zette een forse streep door nummer 26 op haar bingo formulier. Jochem keek gespannen. Toen hij zich had ingeschreven voor de bingo avond had hij direct zijn zinnen gezet op die Marokkaanse lamp. Precies zo’n lamp had hij destijds van zijn vrouw gekregen. Maar Anja was al jaren dood en de lamp was tijdens de verhuizing naar De Wilde Reebok gesneuveld. Hij had er erg mee gezeten. Zo ging alles stuk en kwam er aan alles een einde.

Als hij die lamp toch eens kon hebben… was het toch een klein beetje alsof Anja er nog was.

Hij keek op zijn formuliertje. Hij had pas drie nummers weggestreept.

Miep al 23. Dat ging verkeerd. Dat kon hij nooit meer inhalen.

“Vijfenzeventig,” riep de hoofdzuster uit.

“Ja…” Miep schreeuwde haar keel haast schor. “Dat heb ik ook.”

Ze stootte Jochem weer aan.

“Nog eentje en dan brul ik ‘Bingo’!

Jochem snoof. Er moest iets gebeuren. Miep verdiende die lamp niet. Die lamp behoorde hem toe.

Hij dacht even na.

Gewoon alle nummers wegkruisen en dan hopen dat ik geluk heb met het laatste nummer.

Jochem keek gespannen naar de andere oudjes in zijn buurt. Zouden die het doorhebben als hij vals speelde? Maar Jochem was niet in de stemming om zijn geweten de gelegenheid te geven hem op andere gedachten te brengen en hij begon onopvallend alle nummers door te strepen.

“Zestien,” klonk de hoofdzuster weer.

Dat nummer had Miep niet. Jochem ook niet, maar hij streepte toch van alles door op zijn formulier en al snel had hij net als Miep nog maar één nummertje over.

“Spannend hè,” zei hij gladjes tegen Miep. “Wij hebben allebei nog een nummer over.”

“Huh?” Miep keek verbaasd naar het papier van Jochem. “Ik wist niet dat jij al zover was?”

“Gewoon geluk gehad,” mompelde Jochem en hij hoopte vurig dat de volgende bal zijn nummer zou worden. Achtendertig moest het worden. Miep had nummer 15 nodig.

De hoofdzuster draaide weer aan het rad met ballen en stak haar hand door de gleuf om er een te pakken.

Miep hield haar adem in. Jochem schuifelde zenuwachtig op zijn stoel en trapte per ongeluk tegen zijn rollator. Daar was de bal.

De hoofdzuster opende haar mond.

Het nummer is…Vijftien!

‘Bingo’, brulde Miep. “Bingo, Bingo…Bingo!

Jochem zakte terug op zijn stoel en veegde zijn voorhoofd af met zijn zakdoek.

De oudjes applaudisseerden en de hoofdzuster liep naar voren om het bingo formulier van Miep te controleren.

“Mooi gedaan, Miep. De Marokkaanse lamp is voor jou.” Ze overhandigde de prijs aan Miep. Jochem richtte zijn stramme lichaam op en greep zich vast aan zijn rollator en wilde afdruipen.

“Wacht Jochem,” sprak Miep. “Laten we samen nog een kopje thee drinken.”

“Ik moet geen thee,” bitste Jochem. “Ik wil naar bed.”

“Kom jongen,” sprak Miep. “Ik wil met je praten.”

Jochem zuchtte en zakte weer terug in zijn stoel, terwijl Miep twee kopjes kamillethee vroeg aan het personeel. Toen keek ze hem onderzoekend aan.

“Betekent die lamp zoveel voor je, Jochem?”

“Tuurlijk niet,” loog Jochem. “Wat moet ik nou met die stomme lamp.”

Miep legde haar hand op Jochem’s schouder. “Ik begrijp het ook allemaal niet zo goed meer, Jochem, maar ik wil je die lamp graag geven. Ik heb er toch geen plaats voor in mijn kamer.”

“Je…Je bedoelt dat ik die lamp mag hebben?”

Er speelde een glimlachje op het gezicht van Miep. “Wij zijn dan wel oud, Jochem, maar we zijn toch zeker nooit te oud om iets voor elkaar te doen, en als ik jou blij kan maken met die stomme lamp, dan is me het dat zeker waard.”

Toen Jochem later met zijn Marokkaanse lamp onder zijn arm naar zijn kamertje liep realiseerde hij zich dat hij Miep nog nooit echt had gezien. Wel oppervlakkig natuurlijk, maar nu, na vier jaar in De Wilde Reebok, had hij haar vandaag voor de eerste keer pas echt gezien.

Read More